حکیمانه
گر من به شوق دیدنت ازخویش می روم . ازخویش می روم که تو باخود بیاری ام
الهی دلی که سایه از دستهای تو دارد وجانی که درآغوش تو می زید هرگز پریشان نمی شود خاطر پریشان مارا تودرمان کن

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً


 
تاريخ : 93/07/23



ارسال توسط حسین
 
تاريخ : 93/07/24

Flash Required

Flash is required to view this media. Download Here.



ارسال توسط حسین
 
تاريخ : 93/07/23



ارسال توسط حسین

 

 

سخت است جدا شدن از شهر خاطره های پیامبر؛ اما تو «رضا» شده ای به رضای الهی؛ غریب آمده ای تا اسلام را از غربت بیرون بیاوری، تا غریبه ها را آشنا کنی با هم.
کبوتران مسافر را بنگر؛ رنج دوری را به جان می خرند تا نزدیک باشند به تو؛ کسی که تو را دارد، غریب نخواهد شد.
چشم ها در ایوان طلای تو، مثل گمشده ها به اصل خویش،‌به روزگار وصل خویش بازمی گردند. سناباد طوس، ‌منزلی شده است تا هر کسی خودش را دوباره بیابد. آدمی، غریب است در این دنیا و تو امام غریبانی؛ آدمی مسافر است و تو کاروان سالارِ مسافران عشق؛ با ما بمان تا از رواق های تو، به دروازه های ملکوت برسیم.



ارسال توسط حسین
 
تاريخ : 93/07/01
 با این دید نگاه کنید. وقتی که انسان در تاریکی قرار میگیرد، روشنائی و نور را بیشتر میبیند و حس میکند. در این رنجهاست که میشود خدا را از نزدیک دید؛ این مهم است.

هر بلائی کز تو آید، رحمتی است‌
هر که را رنجی دهی، خود راحتی است‌
 
زان به تاریکی گذاری بنده را
تا ببیند آن رخ تابنده را
 
تیشه زان بر هر رگ و بندم زنند
تا که با عشق تو پیوندم زنند



ادامه مطلب...
ارسال توسط حسین
توهین به زن با تبلیغ حجاب مردانه
 

 

 
 
حجاب، روسری ای در سر نیست.  حجاب پوششی است زیبا بر حفظ زیبائی های زن
 
و حرمت نهادن بر ظرافت های زنانه.

برخی خیال می کنند اینکه گفته می شود حجاب مصونیت است نه محدودیت،

یعنی اینکه زن با حجاب می تواند مثل مردها باشد.

اساسا در جامعه ما فرض این است که زن بدون محدودیت یعنی مرد.

حجاب نمایشی از فرهنگ است نه صرفا یک پوشش.

محدودیت نداشتن به معنای مرد بودن نیست.

زن خوب زن باحجابی نیست که تا نیمه شب دعای کمیل برود.

تا پاسی از شب و بیشتر اوقات خود را در بسیج سپری کند.

تبلیغ حجاب همزمان با ترویج مشاغل و ورزشهای مردانه برای زنان چیزی جز تخریب حجاب نیست.

بماند که هنوز در جمهوری اسلامی هیچ تعریف مشخصی از زن خوب وجود ندارد.

 واقعا زن خوب زنی است با حجاب که همپای مردها در همه عرصه های اجتماعی حضور دارد؟

http://media.jamnews.ir/medium1/1392/06/03/IMG22352165.JPG

 

متاسفانه مسئولین فرهنگی ما خیال می کنند فرهنگ سازی برای حجاب

یعنی اینکه به زن بگویند می توانید یک مرد باشید و کارهای مردانه کنید

اما حجاب را هم رعایت کنید.

حفظ هویت های زنانه و ارزش های بی بدیل ظرافت های زنانه

و گنج پر رمز و راز دخترانه و هنر خدادادی ریحانه و همسرانه را

اگر تبلیغ کرده بودیم امروز زن با حجاب داشتیم نه مرد با حجاب.

 

http://media.jamnews.ir/medium1/1392/06/03/IMG22352009.JPG

 

 

هدف چیه واقعا؟

 

 

 

بهتره با یه حدیث جمع بندیش کنیم

اَلمَرأَةُ رَیحانَةٌ وَ لَیسَت بِقَهرَمانَة : زن گلی خوشبو است و قهرمان نیست

 

به قولی هیس بگذار راحت باشند



ارسال توسط حسین

کی ام من گنه کار بی بند و باری

ذلیلی خطا پیشه ای شرمساری

گرفتار و آلوده هر گناهی

سیه نامه ای سرکشی نابکاری

زخود گشته نومید از فرط عصیان

به درگاه عفو تو امیدواری

اگر پرده از جرم من می گشودی

به من بسته می شد در خلق آری

ندانم چه شد کآبرویم نبردی

و یا دادیم عزت و اعتباری

تو کردی عزیزم و گر نه عزیزان

مرا می شمردند کمتر زخاری

الهی تو بردار از دوش بارم

که سنگین تر از بار من نیست باری

اگر قصد سوزاندنم کرده بودی

چرا دادیم دیدۀ اشکباری

من ار مجرمم تو سریع الرضایی

من ار رو سیاهم تو پروردگاری

تو و باب احسان و دریای عفوت

من و دست خالی و احوال زاری

چه حاصل برد از وجودم جحیمت

گرفتم بسوزی مرا در شراری

نه اشکی نه آهی نه سوزی نه دردی

نه رنگی نه بوئی نه برگی نه باری

تهی دستم اما علی دوست بودم

ندارم به جز نام مولا شعاری

به دنیا به عقبی به محشر به میزان

مرا غیر مولا علی نیست یاری

به یک یک یا علی کز دهانم برآید

جحیم تو را میکنم لاله زاری

علی دوستم دوستان علی را

کجا روز محشر به خود واگذاری

به جز مدح مولا (زمیثم) نیاید

 


ارسال توسط حسین

 چه غم گر گنه کار و نامه سیاهم       علی بن موسی ارضا داد راهم

امام رئوفی که عالم فدایش              کرم کرد و داد از عنایت پناهم

زفعلم نپرسید، کاهل خطائی           برویم نیاورد من رو سیاهم 

سراپا شدم غرق دریای رحمت          نگویید دیگر که غرق گناهم

همه روی گردانده بودند از من           رضا کرد با چشم رحمت نگاهم

 کنم ناز دیگر به طوبی و سدره          که در بوستان ولایت گیاهم

به جز دامن آل عصمت نگیرم            به غیر از رضای رضا را نخواهم

چو می خواست راهم دهد از کرامت         عطا کرد، سوز دل و اشک و آهم

اگر خوار بودم، اگر پست بودم              رضا داد قدرم، رضا داد جاهم

اگر کوه عصیان بود روی دوشم           اگر گشته کاهیده تن مثل کاهم

شدم خاک پای امام رئوفی                  که بر شهر یاران کند پادشاهی 

گدایم گدایم گدایم گدایم                  گدای علی بن موسی الرّضایم

بند دوّم 

در امواج بحر ولایت حبابم                صدف سینه، مدح رضا رضا درّ نابم

به خاک کریمی رخ خود نهادم                   که او بحر بی انتها من سرابم 

نگرداند روی کرم زین سیه                      رو نکرد از در لطف و رحمت جوابم

بهشتم گرفته در آغوش آری                       چرا از جهنم بود اضطرابم

به دریا شدم متّصل گر چه دائم               در این بحر موّاج کم از حبابم

به بیداری ام داد جا در حریمش              نبودی گمان این سعادت بخوابم

اگر چه خطاکار و نامه سیاهم                اگر چه همان مستحق عذابم

رضا کرد بر من نگاهی                       کز آن شد گناهان مبدّل همه بر ثوابم

حساب گنه رفته از دست امّا               رضا دست گیرد به روز حسابم 

مرا نوکری باشد آن دم گوارا                        که مولا کند از کرم انتخابم

اگر سائلم سائل کوی                               اویم اگر ذرّه ای محو در آفتابم 

گدایم گدایم گدایم گدایم                                گدای علی بن موسی الرّضایم 

بند سوّم

امامی که خورشید در آستانش                             زند بوسه بر مقدم دوستانش

تمام بهشت و همه لاله هایش                     نیازد زد به یک لاله از بوستانش

بود باز پیوسته بر بی پناهیان                       دَرِ آستان ملک پاسبانش 

جهنّم شود رشک رضوان                      چو بروی غباری برد باد از آستانش

به قربان آن پارۀ جسم احمد                  که بگرفته در بر خراسان چو جانش

زهی بر علو مقام و تواضع                  خدا همکلامش، گدا همزبانش 

چکونه مرا رد کند آن امامی                    که در باز باشد به خلق جهانش 

ورود بهشت و خروج از جهنّم                 بود کمترین لطف بر میهمانش

 کجا در ببندد به من آن امامی                که باشد عنایت به خلق جهانش

گنه کار چون روی آرد بر این در               امید است زیباترین ارمغان

اگر سائلم سائل آن امامم                    که جبریل شد سائل آستانش

گدایم گدایم گدایم گدایم                     گدای علی بن موسی الرّضایم

 



ادامه مطلب...
ارسال توسط حسین

اسلایدر

Tanzil - Quran Navigator